ناصر خسرو
30
جامع الحكمتين ( فارسى )
آيا مقدّر تقدير و مبدع الاشياء * بحقّ حرمت و آزرم « 1 » احمد مختار كه مر مرا و مر آن را كه علم دين طلبد * ز چنگ محنت برهانمان « 2 » ، ايا غفّار و هر كه بد كند او با كسى كه بد نكند « 3 » * بلعنتش كن يا رب و زو « 4 » بر آر دمار * * * ( 23 ) و بر مقدّمه ، اظهار آنچ اندرين ( موضع ) مفيد « 5 » است از مضمرات « 6 » العلوم و مكنونات الحكم نخست سخن برو واجبتر « 7 » ديدم گفتن ، و آن علم دين حقّ است كه مجموع آن شناخت خداست سبحانه و تعالى بوحدانيّت محض و اثبات توحيد مطلق [ a 9 ] دور از تشبيه و پاك از تعطيل ، كه مختتم « 8 » بشرف محلّ و عبوديّت در « 9 » مقام محمود « 10 » و خلق عظيم « 11 » رسول مصطفى محمّدست صلّى اللّه عليه و آله ، و تشريف دين او على الدّين كلّه « 12 » . ( 24 ) و بعد از آن بيان آنچ امّت « 13 » اندر آن مختلفاند و بسبب آن اختلاف
--> ( 1 ) حرمت و آزرم A : حرمت آزرم Q ( 2 ) برهانمان A : برهانم ( ! ) Q ( 3 ) كه بد نكند A : كو نكند ( كه او نكند ) Q ( 4 ) و زو A : ازو Q ( 5 ) مفيد : مقيد A ( 6 ) مضمرات : ضمرت A ( 7 ) واجبتر : + علمى A ( 8 ) مختتم : محتتم A ( 9 ) و عبوديت در ( ؟ ) : و عبود رخت و در A ( 10 ) مقام محمود : اشاره بآيهء 81 از سورهء 17 ( بنى اسرائيل ) « وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً » ( 11 ) خلق عظيم : اشاره بآيهء 4 از سورهء 68 ( القلم ) « وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ » ( 12 ) على الدين كله : بخشى از آيهء 33 سورهء 9 ( التوبة ) « هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ » ( 13 ) امت : امتست A